Overprikkeling

Dit is het grootste gevaar voor de hsp-er, omdat zijn brein zo afgesteld is op het oppikken van signalen. Als hij overprikkeld is, vallen alle talenten weg en wil hij nog maar één ding: met rust gelaten worden. Overprikkeling voelt enorm naar en kan leiden tot terugtrekken, chagrijn of woede-uit-barstingen. Een uitdaging voor de hsp-er is: in de gaten krijgen wanneer de emmer vol begint te raken en op tijd zorgen voor hersteltijd.

Hetzelfde begrip verwachten van een ander

Omdat hsp-ers zoveel begrip hebben voor de behoeften van een ander, vinden ze het vaak moeilijk om te merken dat dit niet geheel wederzijds is. Anderen gedragen zich, in de ogen van de hsp-er, ruw, of vol onbegrip naar de hsp-er toe. Het helpt om te denken dat niet- hsp-ers daar minder op ingericht zijn, dat het geen onwil is.

Piekeren

De hersenen van hsp-ers zijn ingericht op het diepgaand verwerken van ervaringen. Op hersenscans is aangetoond dat er meer activiteit is in meerdere hersengebieden dan bij niet hsp-ers, bij dezelfde ervaring. Dit kan leiden tot mooie inzichten en zelf verbetering, maar het kan ook leiden tot piekeren. Er wordt dan een negatieve afslag genomen, negatieve scenario’s worden bedacht en het welbevinden daalt. Er zijn verschillende methodes om van piekeren af te komen, maar waarschijnlijk helpt het al sterk als er meer tijd wordt genomen om te rusten en te ontspannen.

Te veel activiteiten plannen

Een hsp-er heeft meer rust en ontspanning nodig dan de gemiddelde mens, omdat hij meer signalen uit de omgeving waarneemt. Dit moet diepgaand verwerkt worden, en dan is de hsp-er weer klaar voor de volgende ervaring. Zo zitten de hersenen van een hsp-er in elkaar. Als hier geen rust en tijd voor is, stapelen de ervaringen zich op en ligt overprikkeling op de loer. Hij moet dus minder activiteiten inplannen. Dat is vooral lastig als de hsp-er zich goed voelt. Hij denkt dan meer aan te kunnen dan reëel is en maakt te veel plannen. Of hij zit bijvoorbeeld in een flow tijdens het werk en neemt niet genoeg rust.

Jezelf raar vinden

Het is vaak moeilijk in te schatten waar een hsp-er last van heeft en wanneer het te druk voor hem wordt. Hij weet het vaak zelf niet eens duidelijk en het kan van dag tot dag verschillen. Het gevoelige zenuwstelsel van een hsp-er is vaak moeilijk te begrijpen voor een buitenstaander. Vaak krijgt hij te horen: ‘Stel je niet aan’, ‘Doe gezellig met ons mee’, ‘Wees niet zo gevoelig’ of er wordt diep gezucht als de hsp-er emotioneel reageert. Hierdoor voelen veel hsp-ers zich anders, niet goed genoeg of raar. Een laag zelfbeeld en faalangst kunnen daarvan het gevolg zijn.

Bron: HSP magazine